Og du kan sove på taket, kjære,
det er berre å ta stigen fatt, han ventar,
ventar på uendelege trinn inn
over slettene der graset ligg og gulnar
og skyene har strødd seg ut som skog
i utkanten der du kan ligge
og undre deg over
korleis du kom deg opp
denne gongen, korleis
du henta krefter då draumen
sprang ifrå deg på Mjølkevegen
og rann ut i siste sving
og du ligg der, under den store grana,
og høyrer toget rumle som svelt
i magen og kjem du heim
med ein dieseldriven krokodilleamazon
skal eg kanskje
stryke deg med halen



Kunstverk: Yerka