Eg går i hagen og snakkar med blomane

Eg går berrføtt i hagen og snakkar med blomane
Blodstorkenebbet opnar sine blyge blad
Murtorskemunnen teier med små lepper
Gudeblomen ber ei djup raud bøn
Då eg berre hadde ei svart rand kom du med avleggarar og spørsmålsteikn
Eg grov opp gamle røter og såg i veggen
Alt eg har sådd og planta spring no ut rundt huset
men spora etter deg doggar ikkje
Eg lager innbilte steg i graset og omfamnar dei store steinane
der symra har klort seg fast
Frå lia kallar gauken
ko-ko, ko-ko
over skuggen eg sleper etter meg
her eg går og vatnar
sorg