Antilopetrøyst

vi hoppar ikkje bukk
over kvarandre, vi leiker sebra
og blandar striper til vi finn ein farge
vi trur liknar den første, skyr ikkje skuggen
ikkje månen som veks seg atlasrund og rører bakken
i ein tørr horisont, berre krummar horna og sukkar
slirene ut med gras i munnholene