Vi knekk så lett

Vi knekk så lett, vi er dei tørre kvistane i skogens yttarste rand
sanka av dei ivrigaste hendene, bore i stolte byltar tilbake til open
eld Høyr kor fint vi knitrar! Vi kjem frå den svaie slekta, som halvtonar
svevar vi over vatna før dei kjem, vi høyrer skritta gjennom skodda,
stille som samansvorne systrer ventar vi på søkka i den blaute myra,
ventar og knekk så lett i fingrane som grip om dei tynna stråa langsmed land