På vent
Av og til må ein berre sette livet litt på vent.
Alt ein tenkte var viktig, er ikkje det.
Skriving, til eksempel. Det store skriveprosjektet.
Det ein skulle ta seg tid til å gå laus på. Snart.
Det får ligge der, i doc-format, i mappa på laptopen merka med namnet det ber.
No heiter det "På vent".
Med kjærleg helsing ho som ventar.
2 kommentarer:
Jeg synes det er en fin ting å sette noe på vent. I hvert fall hvis det ikke kjennes altfor smertefullt. Jeg synes også det er rart og litt fint når noe som kjentes så viktig ikke kjennes så viktig likevel lenger, midlertidig eller for alltid.
Fine og kloke ord, Lille søster.
Og kanskje var det akkurat det skrivinga trengte no, ein pause. Så kjem tida tilbake med eit nytt syn på alt. Eller kanskje til og med nye ord for noko heilt anna?
Legg inn en kommentar